آرزو

زمان ،زود می گذره.خیلی زود،این قدر که پسرم دیگه تنها می ره سفر.

تا چند سال پیش ،به این مسئله حتی فکر هم نمی کردم اما این یه واقعیته و تازه اولشه.

قبلاً هم با دوستانش سفرهای نزدیک تهران رفته بود.

دلواپسی های مادرانه را که نمی توان کاری کرد و تذکرهای همیشگی.

موقع رانندگی ،مواظب باش،لایی نکش،گوشی رو کنار بذار و...لوکیشن بفرست.

پسرم به خاطر ما،مواظب خودت باش.