نمی دونم چرا این قدر دلم برای این مردم مظلوم آمریکا می سوزه.مردمی که پلیس هاشون نمی ذارن آدما خلاف کنند.پلیس های نژاد پرست قاتل.
نکته این جاست که تلویزیون دیشب داشت از وضعیت فلاکت بار آمریکایی ها و شرایط بد مسکن و بی خانمان های این کشور می گفت،با این حال نمی دونم چرا روز به روز داره ارزش پولشون افزایش پیدا می کنه؟
راستی امروز دلار چنده؟
مهمترین وظیفه مسئولان ما این است که منتظرند اتفاقی بیفتد و در نهایت پیام تبریک یا تسلیت خود را اعلام کنند.
راستی چرا مسئولان ما کار نمی کنند.
راستی،این شرکتی که کارش تولید سفیده تخممرغه،با زرده هاش چی کار می کنه؟
اصلا این ها سفیده تخممرغ هستن یا چیز دیگه؟
من و آریا از اول اسفند در قرنطینه بودیم. آریا فقط درس می خوند و بازی می کرد و من هم کتاب می خوندم و هر کاری که سرگرمم کنه تا خسته نشم.حتی خونه مامانم هم نرفتم .راستی تلفن هم یکی از وسایلی بود که باعث شد حوصله ام خیلی سر نره.
کتاب شرح اسم را زمستان پارسال شروع کردم و بالاخره 15 خرداد تمومش کردم. به نظرم از نویسنده ای مثل هدایت الله بهبودی بعید بود که این قدر تو کارش اشتباه و اشکال داشته باشه ،خلاصه این کتاب را خیلی سخت خوندم اما در این بین کتاب های دیگری هم مثل "احتمالا گم شده ام" سارا سالار و "من پیش از تو " جوجو مویز را هم خواندم البته کتاب "زنان پرده نشسن و نخبگان جوشن پوش " را که یکی از کتاب های قدیمی است و البته توقیف هم شد، خواندم.نکته این است که این کتاب آخر را یک بار خوانده بودم و حالا مرور شد.بعدا در مورد این کتاب بیشتر می نویسم.
"سه نقطه "حسین انتظامی هم کتاب دیگری است که مشغول خواندن آن هستم.
فیلم و سریال هم می بینیم اما نکته دیگر این که به خاطر این کرونای لعنتی ،من که سال های سال سحر خیز بودم ، تا ساعت 7و نیم می خوابم و این باعث می شه از کارهام عقب بمونم.
یه چیز دیگه این که به خاطر کرونا ،شکمو بودن آریا وتعطیلی رستوران ها کلی آشپزی کردم ، حتی غذاهایی را هم که قبلا درست نمی کردم ، حالا درست می کنم و راستش یک بار هم نون لواش پختم.
باورم نمی شه این همه کمالات را از سر کرونا تجربه کردم.
مردم دوباره به خیابان ها ریخته اند و دوباره کرونا داره اوج می گیره و من دوباره خانه نشینی را ترجیح می دهم.